Benden, seni anlatmamı isteselerdi, bir yürek anlatırdım içimde koskocaman bir dünya, dünyada kocaman bir fener ve sevgi yolu aydınlatan.
Deselerdi yaz onu; yazardım en güzel şiirleri dilsiz istekleri dipsiz kuyu sarınçlarında yuvarlanan aşkları. Yazardım parmaklarım morarıncaya kadar yazardım, yüreğim yorulup duruluncaya kadar.
Deselerdi çiz onu; çizerdim dünyayı, dünya her tarafı yediveren gülleri yedi renk açan, en mevsimsiz çiçeklerin açtığı nakışlı oyalı özenli bir dünya ve korkardım kendi çizdiğim dünyaya dokunmaya, korkardım çiçeklerin yaprakların solmasından.
Deselerdi kim O? O derdim o işte yüreğinde deryaları taşıyıpta tek bir dünyalıya konuşamayan, o sınırsız sevgi deryasında yelken açıp giderken sevgisini içinde kalbinde yaşatan biri
Ve O derdim; Beni sabahlara kadar kendisini düşünmek zorunda bırakan biri. O konuşsa yüreğindeki allı tebessümlerde kaybolurum, konuşsa yanmadan yıkılmadan söndürür beni derdim. O;ki benim başımı döndüren, görmediğim kadar özlediğim, özlediğim kadar dokunamadığım, dokunamadığım kadar ürkek...
Ve… O derdim; YaÅŸayıpta yitirdiÄŸim deÄŸil, yaÅŸayıpta bilmek istediÄŸim, konuÅŸmasını beklediÄŸim,hasretlendiÄŸim, hasreti ile eridiÄŸim, yanımda iken bile özlediÄŸim, gittiÄŸi yolu kıskandığım, aydınlık günlerimi aradığım.
HERÅžEYİM EÅžRUHUM BENİM…
DERDİM…